لوگو دکتر اعظم رحیمی
Search
Close this search box.
پولیپ رکتوم

پولیپ رکتوم

پولیپ های رکتوم توده های غیرطبیعی هستند که در پوشش رکتوم، قسمت نهایی روده بزرگ ایجاد می شوند. در حالی که پولیپ های رکتوم اغلب خوش خیم هستند، گاهی اوقات در صورت عدم درمان می توانند سرطانی شوند. درک علائم، تشخیص و گزینه های درمانی پولیپ رکتوم برای تشخیص زودهنگام و مدیریت بسیار مهم است. در این مقاله، به جزئیات پولیپ رکتوم می پردازیم تا بینش جامعی در مورد این وضعیت ارائه کنیم.

پولیپ رکتوم

پولیپ رکتوم چیست؟

پولیپ های رکتوم توده هایی هستند که از پوشش داخلی رکتوم بیرون زده اند. این پولیپ ها می توانند از نظر اندازه، شکل و تعداد متفاوت باشند و معمولاً بر اساس ویژگی های بافت شناسی طبقه بندی می شوند. دو نوع اصلی پولیپ رکتوم پولیپ آدنوماتوز و پولیپ هایپرپلاستیک هستند.

پولیپ‌های آدنوماتوز پیش سرطانی در نظر گرفته می‌شوند، زیرا پتانسیل تبدیل شدن به سرطان کولورکتال را دارند. از سوی دیگر، پولیپ هایپرپلاستیک معمولاً خوش خیم هستند و به ندرت به سرطان تبدیل می شوند. با این حال، نظارت بر انواع پولیپ های رکتوم و درمان سریع آنها برای جلوگیری از عوارض ضروری است.

علائم پولیپ رکتوم

این بیماری در مراحل اولیه هیچ علامتی ایجاد نمی کند، به همین دلیل است که غربالگری منظم برای تشخیص زودهنگام ضروری است. با این حال، وقتی پولیپ ها بزرگتر می شوند یا سرطانی می شوند، علائم زیر را ایجاد می کنند:

  1. خونریزی مقعدی: وجود خون در مدفوع یا روی دستمال توالت پس از پاک کردن، یکی از علائم رایج این بیماری است. با توجه به اندازه و محل پولیپ، خونریزی ممکن است از خفیف تا شدید متغیر باشد.
  1. تغییرات در عادات روده: بیماران مبتلا به این بیماری تغییراتی را در عادات روده ای مانند اسهال، یبوست یا مدفوع باریک تجربه می کنند.
  1. درد یا ناراحتی شکم: برخی از افراد مبتلا به این بیماری، درد شکم، گرفتگی یا ناراحتی را تجربه می کنند، به ویژه در حین حرکات روده.
  1. کم خونی: خونریزی مزمن مقعدی ناشی از پولیپ می تواند منجر به کم خونی فقر آهن و در نتیجه خستگی، ضعف و رنگ پریدگی پوست شود.
درمان پولیپ رکتوم

تشخیص پولیپ رکتوم

تشخیص این بیماری معمولاً شامل ترکیبی از بررسی تاریخچه پزشکی، معاینه فیزیکی و آزمایش‌های تشخیصی است. اگر بیمار با علائمی که نشان دهنده پولیپ است مراجعه کند، ممکن است اقدامات تشخیصی زیر توصیه شود:

  1. معاینه دیجیتال رکتوم (DRE): در طول یک DRE، پزشک یک انگشت روغن کاری شده و دستکش دار را وارد راست روده می کند تا هرگونه رشد غیرطبیعی یا سایر ناهنجاری ها را احساس کند.
  1. کولونوسکوپی: کولونوسکوپی روشی است که به پزشک اجازه می‌دهد تا کل طول کولون و رکتوم را با استفاده از یک لوله انعطاف‌پذیر با دوربین متصل (کولونوسکوپ) بررسی کند. اگر پولیپ ها در طول کولونوسکوپی شناسایی شدند، می توان آنها را برداشت یا برای ارزیابی بیشتر بیوپسی کرد.
  1. سیگموئیدوسکوپی انعطاف پذیر: مشابه کولونوسکوپی، سیگموئیدوسکوپی انعطاف پذیر شامل قرار دادن یک لوله انعطاف پذیر با دوربین در رکتوم و پایین روده بزرگ است تا هرگونه پولیپ یا ناهنجاری را مشاهده و بیوپسی کند.
  1. تست های تصویربرداری: در برخی موارد، آزمایش های تصویربرداری مانند سی تی اسکن ممکن است برای ارزیابی وسعت و محل پولیپ های رکتوم استفاده شود، به خصوص اگر نگرانی هایی در مورد سرطان یا عوارض وجود داشته باشد.

گزینه های درمانی برای پولیپ رکتوم

رویکرد درمان این بیماری به عوامل مختلفی از جمله اندازه، تعداد، محل و بافت شناسی پولیپ ها و همچنین سلامت کلی بیمار و ترجیحات بستگی دارد. گزینه های درمانی این بیماری شامل موارد زیر است:

  1. پولیپکتومی: پولیپکتومی یک روش کم تهاجمی است که در طی کولونوسکوپی برای برداشتن پولیپ های کوچک رکتوم انجام می شود. در طول این روش، از یک حلقه سیم برای برداشتن پولیپ از پوشش رکتوم استفاده می شود. پولیپ‌های بزرگ‌تر ممکن است با استفاده از تکنیک‌های پیشرفته مانند برداشتن آندوسکوپی مخاط (EMR) یا تشریح آندوسکوپی زیر مخاطی (ESD) برداشته شوند.
  1. جراحی: در مواردی که پولیپ‌های رکتوم بیش از حد بزرگ، متعدد یا غیرقابل دسترس برای برداشتن آندوسکوپی هستند، برداشتن قسمت آسیب‌دیده رکتوم با جراحی ضروری است. گزینه های جراحی شامل برداشتن ترانس مقعد، میکروسرجری آندوسکوپی ترانس مقعدی (TEM) یا برداشتن سگمنتال رکتوم است.
  1. مراقبت: پس از برداشتن پولیپ‌های رکتوم، بیماران معمولاً در یک برنامه نظارتی قرار می‌گیرند تا از نظر عود یا ایجاد پولیپ‌های جدید نظارت شود. کولونوسکوپی بعدی هر چند سال یکبار توصیه می شود، با توجه به عوامل خطر و ویژگی های پولیپ.
  1. اصلاح سبک زندگی: ایجاد تغییرات در سبک زندگی مانند حفظ یک رژیم غذایی سالم، ورزش منظم، ترک سیگار و محدود کردن مصرف الکل ممکن است به کاهش خطر ابتلا به این بیماری و سرطان روده بزرگ کمک کند.
پیشگیری از پولیپ رکتوم

پیشگیری از پولیپ رکتوم

در حالی که علت دقیق پولیپ های رکتوم ناشناخته است، عوامل متعددی خطر ابتلا به این رشد را افزایش دهند، از جمله سن، سابقه خانوادگی، سابقه شخصی پولیپ یا سرطان کولورکتال، بیماری التهابی روده و برخی از سندرم های ژنتیکی. اگرچه برخی از عوامل خطر را نمی توان اصلاح کرد، اما اقداماتی وجود دارد که افراد می توانند خطر ابتلا به این بیماری را کاهش دهند:

  1. غربالگری: غربالگری های منظم برای سرطان کولورکتال، مانند کولونوسکوپی، برای تشخیص زودهنگام و حذف پولیپ های رکتوم قبل از سرطانی شدن ضروری است.
  1. رژیم غذایی سالم: مصرف یک رژیم غذایی غنی از میوه ها، سبزیجات، غلات کامل و پروتئین های بدون چربی و در عین حال محدود کردن گوشت قرمز و فرآوری شده ممکن است به کاهش خطر ابتلا به پولیپ روده بزرگ و سرطان کمک کند.
  1. مدیریت وزن: حفظ وزن سالم از طریق ورزش منظم و رژیم غذایی متعادل خطر ابتلا به این بیماری و سرطان روده بزرگ را کاهش میدهد.
  1. اجتناب از دخانیات و مصرف زیاد الکل: استعمال دخانیات و مصرف زیاد الکل با افزایش خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ مرتبط است و باید از آن اجتناب کرد.

نتیجه گیری

پولیپ های رکتوم توده های غیر طبیعی هستند که در پوشش رکتوم ایجاد می شوند و در صورت عدم درمان ممکن است سرطانی شوند. شناخت علائم این بیماری و انجام غربالگری های منظم برای تشخیص زودهنگام و مدیریت بسیار مهم است. 

سوالات متداول

علت پولیپ رکتوم چیست؟

علت دقیق پولیپ های رکتوم مشخص نیست، اما اعتقاد بر این است که به دلیل ترکیبی از عوامل ژنتیکی، محیطی و شیوه زندگی ایجاد می شوند.

هر چند وقت یک بار باید برای پولیپ رکتوم غربالگری کنم؟

دستورالعمل های غربالگری توصیه شده برای سرطان کولورکتال، از جمله این بیماری، با توجه به عواملی مانند سن، سابقه خانوادگی و عوامل خطر شخصی متفاوت است. به طور کلی، افرادی که در معرض خطر متوسط هستند، در صورت داشتن عوامل خطر، باید از سن 45 سالگی یا زودتر تحت غربالگری منظم قرار گیرند.

آیا این بیماری شایع است؟

پولیپ های رکتوم به خصوص در بین افراد مسن نسبتاً شایع هستند. در حالی که بسیاری از پولیپ های رکتوم خوش خیم و بدون علامت هستند، انجام غربالگری های منظم برای تشخیص زودهنگام و مدیریت آن ضروری است، زیرا برخی از پولیپ ها ممکن است در طول زمان پتانسیل سرطانی شدن را داشته باشند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مطالب مرتبط